Uykusuz prenses Lavinya, geceleri gökyüzündeki yıldızları sayarken üzgün Ay’la karşılaşır. Ay’ın da dinlenmeye ve kendisine ninni söylenmesine ihtiyaç duyduğunu öğrenen Lavinya, ona karşılık beklemeden yardım eder. Bu masalda iki dost, paylaşmanın ve iyiliği karşılıksız sunmanın huzur getirdiğini keşfeder.
Yıldızları sayarak sabahı bekleyen prenses
Gökyüzüne en yakın tepedeki, pamuk bulutlardan yapılmış sarayda Lavinya adında küçük bir prenses yaşarmış. Gece menekşesi rengindeki saçları ve uyuyunca yanaklarında beliren gamzeleri varmış. Penceresinden içeri süzülen gümüş ışıkları izlemeyi çok severmiş; ama herkes uykuya daldığında onun gözleri açık kalır, yıldızları sayarak sabahı beklermiş.
Ay’ın dile getirdiği yalnızlık
Bir gece Lavinya, perde aralığından gelen kederli bir iç çekiş duymuş. Gökyüzüne baktığında kenarları titreyen solgun Ay’ı görmüş ve neden üzgün olduğunu sormuş. Ay, her gece çocukları uyutup onlara yumuşak rüyalar hazırladığını, fakat kendisinin dinlenemediğini ve kimsenin ona ninni söylemediğini anlatmış.
Uykusuzluğun nasıl bir şey olduğunu bilen Lavinya, o gece Ay’ın yanına gidip birlikte huzur aramayı önermiş.
Karşılık beklemeden verilen ninni
Lavinya, pencereden sarkan sarmaşığa tutunarak bulutların üzerine çıkmış. Ay’ın soğuk yüzüne dokunup ona ninniler ve tatlı sözler fısıldamış; ancak Ay yine de sakinleşememiş. Prenses, Ay’ın yaptığı iyiliklerin karşılığını beklediği için yorulduğunu anlamış.
Lavinya, Ay’ın rüyaları çocuklara karşılık istemeden armağan ettiğini hatırlatmış ve kendi şarkısını da hiçbir şey beklemeden ona sunduğunu söylemiş. Bunun üzerine Ay’ın içinden ılık bir ışık yayılmış. Bulutlar çevresinde yumuşak bir yorgan gibi toplanmış; gözkapakları ağırlaşırken yüzü gülümser gibi olmuş.
Paylaşmak huzurlu bir uyku getiriyor
Ay huzurla uykuya dalınca çocukların rüyaları yine tatlı tatlı örülmüş. Lavinya da bulut yorganın üzerinde uyuyakalmış; başkasına huzur verirken kendi yorgunluğu da dinmiş. O geceden sonra Ay her akşam prensese el sallamış, Lavinya da ona ninni söylemiş. İkisi, karşılık beklemeden verdikçe derin bir uykuya kavuşmuş.
Lavinya böylece en huzurlu uykunun, iyiliği paylaşmayı ve karşılıksız sunmayı bilen yüreğe geldiğini öğrenmiş. Masalın sonunda gökten üç gümüş ışık düşmüş: biri Lavinya’ya, biri huzur bulan Ay’a, diğeri de iyiliği paylaşan çocuklara.
