Uzak bir asteroitte yaşayan paslı robot Tenekecik, ışığı sönmek üzere olan turuncu yıldızı kurtarmak için kendi saatinin yayını feda eder. Yıldızın karşılık olarak gönderdiği kıvılcım ise robotun saatini yeniden çalıştırır.
Tenekecik solan yıldızın peşine düştü
Yıldızlarla çevrili uzak bir köşedeki mandalina büyüklüğünde asteroitte, bakırdan yapılmış küçük bir robot yaşardı. Göğsünde saati tıkırdayan Tenekecik’in dizleri paslı, antenleri eğriydi. Her akşam yıldızları sayar, her birine iyi geceler dilerdi. Öyle dikkatliydi ki ayaklarını, bir toz zerresini incitmemek için ucuyla basardı.
Bir gece, en sevdiği turuncu yıldızın ışığının giderek zayıfladığını fark etti. Yıldızdan gelen ses de neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı. Tenekecik, yıldızların içlerindeki küçük ateş çarkları sayesinde parladığını ve arkadaşının çarkının durmak üzere olduğunu anladı. Vakit kaybetmeden asteroitten ayrılıp karanlık uzayda yıldıza doğru ilerledi. Yol soğuk ve uzundu; yine de yoluna devam etti.
Robotun saati yıldızın ışığını geri getirdi
Tenekecik, yıldıza ulaştığında çarkın tozla tıkandığını gördü. Onu yeniden döndürmek için kendi göğsündeki saatin yayını çıkarması gerekiyordu. Ancak yay olmadan kendi kalbi de duracaktı. Bir süre duraksadı; sonra yıldızın solgun yüzüne bakıp, onun ışığının binlerce kişiye ulaştığını, kendisininkinin ise yalnızca kendisine yettiğini söyledi.
Tenekecik yayını çıkarıp yıldızın çarkına taktı. Yıldız bir anda yeniden parlak turuncu ışıkla aydınlandı ve gökyüzünü ılık bir parıltı kapladı. Robot, kendi ışığı yavaşça sönerken bile karanlığa bir aydınlık armağan ettiği için mutluydu.
Paylaşılan iyilik yeni bir dostluk başlattı
Yıldız, Tenekecik’in fedakârlığına karşılık verdi. Yeniden kazandığı ışığından küçük bir kıvılcım koparıp robotun göğsüne üfledi. Tenekecik’in saati artık bir yayla değil, yıldız ışığıyla çalışıyordu. İkisi o günden sonra yakın dost oldu ve her gece birbirlerine iyi geceler diledi.
Masal, gerçek iyiliğin karşılığını hesaplamadan yardım etmek olduğunu; paylaşıldıkça iyiliğin ve ışığın büyüdüğünü anlatıyor. Sonunda gökten üç turuncu kıvılcım düşüyor: biri cömert robot Tenekecik’e, biri yeniden parlayan yıldıza, diğeri de paylaşmayı öğrenen çocuklara.
