Arjantin’in Corrientes eyaletinde anlatılan Gauchito Gil efsanesi, yoksullara yardım eden ve kendi halkına karşı savaşmayı reddeden Antonio Gil’in hikâyesini konu alıyor. Anlatıya göre Gil’in ölümünden sonra bir çavuşun hasta oğlunun iyileşmesi, gauçonun adının halk arasında umut ve dileklerle anılmasına yol açtı.
Yoksullara yardım eden Antonio Gil
Efsaneye göre Antonio Gil, Mercedes yakınlarındaki Pay Ubre’de doğdu ve Corrientes’in monte adı verilen ormanlık kırsalında yaşadı. Varlıklı olmayan Gil, elindeki yiyecekleri ihtiyaç sahipleriyle paylaşır; hasta çocukların başında bekler, ailelere destek olurdu. Kasabanın yoksulları onu kardeşleri gibi görüyordu.
Bir gün askerler, Gil’den nehrin öte yakasındaki yoksul köylülere karşı silahlanmasını istedi. Antonio bu talebi reddederek kendi insanlarına zarar vermeyeceğini söyledi. Bu kararının ardından kaçak ilan edildi. Askerlerden saklanmak için geceleri yol aldı, yıldızların altında uyudu. Onu tanıyan ormanın kendisini gizlediği ve hayvanların ondan ürkmediği anlatılırdı.
Gil saklanırken de yoksullara yardım etmeyi sürdürdü. Ona destek olanlar, ağaçların arasında gördükleri küçük bir ışığı Antonio’nun gelişine yorup daha huzurlu uyuduklarını anlatırdı.
Çavuşa söylediği söz ve hastalanan çocuk
Bir sabah askerler Gil’i buldu ve bağlı halde ormandan kasabaya doğru götürdü. Yolda, yaşlı bir espinillo ağacının yakınında Antonio, kendisini götüren çavuşa evindeki oğlunun ağır hasta olduğunu söyledi. Çavuş, bu durumdan kimseye söz etmemişti.
Gil, çavuşa işini bitirdikten sonra evine dönmesini, yolda kendi adına dua edip dilekte bulunmasını söyledi. Masum birine gösterilen iyiliğin iyilik yapma gücünü taşıdığını belirtti. Ardından espinillo ağacının altında gözlerini kapadı.
Çavuş, dönüş yolunda şapkasını çıkarıp Gil’in adıyla dua etti. Evine vardığında oğlunu yatakta otururken, sağlıklı ve gülümser halde buldu. Anlatıda çocuğun ateşinin gün doğarken geçtiği aktarılır.
Kırmızı kurdeleler Gauchito Gil’i hatırlatıyor
Çavuş, Antonio Gil’in gömüldüğü espinillo ağacının yanına döndü ve mezarının üzerine ahşap bir haç dikti. Haça, cesaretin ve mucizeyi yaratan kalbin rengi olarak gördüğü kırmızı bir kurdele bağladı.
Gil’in hikâyesi bir yerleşimden diğerine yayıldı. Zamanla insanlar, hastalara şifa verdiğine, yolcuları koruduğuna ve kendilerini dinlediğine inandıkları gauchito için uzaklardan gelerek haçın çevresine kırmızı kurdeleler bırakmaya başladı.
Efsane, Arjantin yollarının kenarında kırmızı kurdelelerle çevrili küçük haçların görüldüğünü ve bunların neredeyse hiçbir şeyi olmadığı halde her şeyini veren yoksul gauçonun anısını yaşattığını anlatıyor. Gauchito Gil’den söz edenler, ihtiyaçlarını ona anlatabileceklerini söylüyor.
