Grimm Kardeşler’in Almanya kökenli masalında, birbirine bağlı iki kız kardeşin karşısına önce soğuktan korunmak isteyen bir ayı, ardından yardımlarına rağmen onları aşağılayan bir cüce çıkar. Kız kardeşler, cüceyi farklı tehlikelerden kurtarırken ayının sakladığı sırrı da zamanla öğrenir.
Birbirinden ayrılmayan iki kardeş
Yoksul bir dul kadın, bahçesinde beyaz ve kırmızı gül açan iki ağacın bulunduğu küçük bir kulübede yaşar. Kızları Kar Beyazı ve Gül Kırmızısı, bu ağaçların çiçekleri gibi adlandırılmıştır. Kar Beyazı daha sakin ve ev işlerinde annesine yardım etmeyi severken, Gül Kırmızısı çayırlarda dolaşır, çiçek toplar ve kuşların peşinden koşar. İki kardeş birbirlerini çok sever; anneleri de ellerindekileri paylaşmalarını öğütler.
Kızlar ormanda tek başlarına dolaşır, meyve toplar ve hayvanlarla karşılaşır. Geceye kaldıklarında yosunların üzerinde uyuyup sabah yola devam ederler. Bir sabah, uçurum kenarında uyandıklarında yanlarında beyaz giysili bir çocuk görürler. Çocuk kısa süre sonra ormana doğru yürür. Kızlar, az daha ileride uyumuş olsalardı uçuruma düşebileceklerini fark eder. Anneleri, gördükleri çocuğun onları koruyan bir melek olduğunu söyler.
Ayı kulübeye konuk oluyor
Kış akşamlarından birinde aile ateşin başında otururken kapı çalınır. Gül Kırmızısı kapıyı açınca karşısında büyük, siyah bir ayı bulur ve korkuyla geri çekilir. Ayı, donmak üzere olduğunu ve yalnızca ısınmak istediğini anlatır. Anne onu ateşin yanına davet eder; Kar Beyazı ile Gül Kırmızısı da kısa süre sonra korkularını yenerek ayının yanına yaklaşır.
Kızlar ayının kürkündeki karları temizler, ardından onunla oyun oynamaya başlar. Ayı, çocukların şakalarına ses çıkarmadan katlanır; oyun fazla sertleştiğinde ise onlara “Bırakın da yaşayayım çocuklar” diye seslenir ve Kar Beyazı ile Gül Kırmızısı’na kafiyeli bir sözle takılır.
Ayı geceyi ocağın başında geçirir ve sabah ormana döner. Sonraki günlerde her akşam kulübeye uğrar; aile de onu beklemeye başlar. İlkbaharda ayı, yaz boyunca geri dönemeyeceğini söyler. Ormanda hazinelerini, toprağın ısınmasıyla ortaya çıkan ve onları çalmaya çalışan kötü cücelerden koruması gerektiğini açıklar.
Kar Beyazı, ayı ayrılırken kapının mandalına takılan kürkünden bir parçanın yırtıldığını görür. Yırtığın içinden altın parıltısı seçer gibi olur. Ayı hızla ormana gider ve gözden kaybolur.
Kız kardeşler cüceyi iki kez kurtarıyor
Bir süre sonra kızlar ormanda yakacak odun toplarken, sakalı devrilmiş bir ağacın yarığına sıkışmış yaşlı bir cüceyle karşılaşır. Cüce, ağacı yararak küçük odun elde etmeye çalıştığını, ancak sakalının araya sıkıştığını söyler. Kızların yardımıyla kurtulamayınca Kar Beyazı küçük makasıyla sakalının ucunu keser.
Cüce serbest kalınca ağacın kökleri arasındaki altın dolu çuvalını alır. Sakalının kesilmesine kızar, kızlara hakaret eder ve teşekkür etmeden oradan ayrılır.
Daha sonra dere kenarında balık tutan cücenin sakalı oltanın misinasına dolanır. Büyük bir balık onu suya doğru çekmeye başlayınca kızlar yetişip cüceyi tutar. Sakal ile misina birbirine dolandığı için Kar Beyazı makasıyla sakalın bir bölümünü daha keser. Cüce yine kurtulunca, bu kez de sakalına verdikleri zarara öfkelenir. Yakındaki inci dolu çuvalını alıp gider.
Bir başka gün kızlar annelerinin istediği iplik, iğne, kordon ve kurdeleleri almak için şehre giderken kayalık bir fundalıktan geçer. Büyük bir kuşun aşağıya doğru süzüldüğünü görürler; ardından acı dolu bir çığlık duyarlar. Koşup baktıklarında cücenin kuşun pençelerine yakalandığını fark ederler. Kızlar onu kurtarmaya çalışır.
Ayının sırrı ortaya çıkıyor
Masalın devamında kız kardeşlerin karşısına yeniden ayı çıkar ve onunla ilgili saklı gerçek açığa kavuşur. 
